Techniek
De buttering-floating methode uitgelegd
Door De Tegelwerkplaats · gepubliceerd 2026-08-17 · bijgewerkt 2026-08-17
Buttering-floating betekent lijm op twee vlakken: gekamde lijm op de ondergrond (floating) én een dunne, volle contactlaag op de tegelrug (buttering). Samen geven ze de volledige verlijming die grootformaat, buitentegels en natte ruimtes nodig hebben — zonder holle ruimtes waar tegels op kunnen breken of vocht in blijft staan.
Waarom twee lagen? De rug van een tegel is nooit perfect vlak en de gekamde lijmrillen raken hem maar gedeeltelijk. Bij kleine tegels is dat acceptabel; bij een 60x120 blijven zonder buttering grote holtes achter — precies onder het midden, waar de belasting het grootst is.
De uitvoering: kam de ondergrond met de passende vertanding in rechte banen, smeer de tegelrug met de vlakke kant van de spaan volledig dun in ('boterhammetje'), plaats de tegel en schuif hem dwars op de rillen een paar centimeter heen en weer. Dat schuiven klapt de rillen dicht tot een gesloten bed.
Controleer uw werk in het begin: til een net geplaatste tegel op en kijk naar de rug. Streven is 100% lijmcontact in natte ruimtes en buiten, minimaal 80–90% op droge vloeren. Rillen die nog als rillen zichtbaar zijn, betekenen: meer schuiven of grovere kam.
Reken de extra lijm mee: buttering-floating verhoogt het verbruik met zo'n 30%. De tegellijmcalculator heeft er een aparte optie voor.
Veelgestelde vragen
Vanaf welk formaat is buttering-floating verplicht?
Als vuistregel vanaf tegels met een zijde van 60 cm, en altijd — ongeacht formaat — in natte ruimtes, buiten en op vloerverwarming waar fabrikanten volledige verlijming voorschrijven.